خستهام از اینکه بهعنوان کاربر پیکسل، تستکننده رایگان گوگل باشم
خرید یک گوشی پرچمدار باید به معنای دریافت محصولی کامل و قابلاعتماد باشد؛ اما تجربه برخی کاربران پیکسل نشان میدهد داغشدن مداوم، افت عملکرد و مشکلات پس از بهروزرسانیها، آنها را به آزمایشگرانی بیدستمزد برای جاهطلبیهای سختافزاری و هوش مصنوعی گوگل تبدیل کرده است.
اما ماه گذشته، در گرمای ۴۵ درجه و زیر نور مستقیم خورشید، شریک زندگیام ناچار شد پیکسل ۱۰ پرو هزار دلاری خود را مقابل دریچه تهویه خودرو نگه دارد تا گوگل مپس در میانه مسیر از کار نیفتد. نه خبری از اجرای بازیهای گرافیکی سنگین بود و نه پردازش ویدئوی ۸کی؛ فقط مسیریابی و گوشدادن به یک پادکست. وظیفهای کاملاً معمولی که آیفون ۱۵ سهساله من بدون کوچکترین دردسری انجام داد. البته گوگل مپس در نهایت ما را به آدرس اشتباه رساند.
نگهداشتن گوشی مقابل دریچه کولر برای جلوگیری از خاموشی حرارتی، واقعیتی ناخوشایند را درباره راهبرد موبایلی گوگل آشکار میکند: به نظر میرسد خریداران اولیه پیکسل، محصول نهایی دریافت نمیکنند؛ بلکه هزینه آزمایشهای زنده گوگل روی تراشههای اختصاصیاش را میپردازند.
جریمه داغشدن برای کاربران فناوریهای تازه
سیلیکونولی مدام از مزیتهای هوش مصنوعی روی دستگاه، واحدهای پردازش عصبی و معماریهای اختصاصی تراشه بهعنوان آینده رایانش شخصی سخن میگوید. اما این وعدهها در دست مصرفکننده گاهی به گوشیای تبدیل میشود که هنگام مرور شبکههای اجتماعی با اتصال وایفای یا استفاده از دوربین، دمایی بالاتر از ۴۳ درجه سانتیگراد را تجربه میکند.
گزارشهای کاربران در انجمنهای ردیت و کانالهای رسمی پشتیبانی گوگل، تصویری تکرارشونده از این مشکل در چند نسل مختلف پیکسل ترسیم میکنند. کاربرانی از داغشدن پیکسل ۷ در استفاده عادی، گرمشدن پیکسل ۶ ای حتی در حالت بیاستفاده در جیب، افزایش شدید دما هنگام استفاده از اینستاگرام و داغشدن پیکسل ۹ پرو ایکسال در یک تماس ۱۰ دقیقهای گوگل میت گفتهاند.
این الگو در مدلها و تراشههای جدیدتر نیز ادامه یافته است. برخی کاربران دمای سطح گوشی را در استفاده عادی با وایفای بیش از ۴۳ درجه گزارش کردهاند. پس از بهروزرسانی اندروید ۱۷ نیز گزارشهایی از داغشدن بیشتر پیکسل ۱۰ پرو، افت عملکرد حرارتی مداوم در بازیها، فریزشدن صفحه و حتی آسیب جدی به برد منطقی پیکسل ۹ پرو ایکسال پس از دریافت بهروزرسانی نرمافزاری منتشر شده است.
بر اساس اسناد داخلی فاششده گوگل که پیشتر رسانه «اندروید اتوریتی» گزارش داده بود، داغشدن گوشی و تخلیه باتری ناشی از آن، نزدیک به ۲۸ درصد از احساسات منفی خریداران و بازگشت محصولات را تشکیل میدهد. آزمایشهای دیگری روی پیکسل ۹ پرو ایکسال نیز از افت عملکرد بیش از ۵۰ درصدی در اثر محدودسازی حرارتی خبر دادهاند.
وقتی سازوکارهای ایمنی گوشی بهطور مداوم ضبط ویدئو را متوقف میکنند، روشنایی نمایشگر را تا سطحی غیرقابلاستفاده کاهش میدهند یا داده همراه را در فضای باز از کار میاندازند، نمیتوان آن را صرفاً یک ایراد جزئی دانست؛ این یعنی طراحی سختافزار در انجام مأموریت اصلی خود ناکام مانده است.
بهروزرسانیهای بزرگ؛ بازی با ثبات گوشی
مشکل فقط به سختافزار محدود نمیشود. برای شماری از کاربران پیکسل، هر بهروزرسانی بزرگ سیستمعامل به قمار روی ثبات دستگاه شباهت دارد. در حالی که ارتقای سیستمعامل باید تجربهای بهتر و تازهتر ایجاد کند، نصب نسخههای جدید اندروید روی گوشیهای مجهز به تراشه تنسور، در مواردی با نگرانی از افت عملکرد، داغی و اختلال همراه شده است.
کاربران پس از بهروزرسانی اندروید ۱۷، از محدودسازی حرارتی شدید در کمتر از ۳۰ دقیقه بازی سبک، فریزشدن صفحه سیاه و افت نرخ فریم در گوشیهای پرچمداری مانند پیکسل ۱۰ پرو گزارش دادهاند. در یک مورد نیز کاربری مدعی شده برد منطقی پیکسل ۹ پرو ایکسال او پس از بهروزرسانی کاملاً آسیب دیده و تعمیر آن ۶۰۰ دلار هزینه داشته است؛ اتفاقی که او را به خرید گوشی سامسونگ سوق داده است.
در انجمنهای کاربری، راهکارهایی مانند غیرفعالکردن فعالیتهای پسزمینه جمنای، خاموشکردن اسکن بلوتوث و وایفای یا حتی تغییر تنظیمات شبکه به نسل چهارم، برای کنترل دمای گوشی پیشنهاد میشود. اما وقتی راهحل پیشنهادی برای یک گوشی نسل پنجمی با تمرکز بر هوش مصنوعی، خاموشکردن نسل پنجم ارتباطات و قابلیتهای پسزمینه آن است، فلسفه محصول زیر سؤال میرود.
بهانه «این گوشی برای بازی ساخته نشده» دیگر پذیرفتنی نیست
در بحثهای مربوط به افت عملکرد تراشه تنسور، معمولاً یک جمله تکرار میشود: «پیکسل گوشی مخصوص بازی نیست.» اما مسئله کاربران، انتظار عملکردی در حد رایانههای رومیزی نیست.
بحث بر سر این است که چرا گوشی هزار دلاری هنگام اجرای بازیهایی مانند پابجی یا کال آو دیوتی با افت نرخ فریم روبهرو میشود، در هوای گرم اتصال شبکه همراه را از دست میدهد یا پس از یک بهروزرسانی بیسیم دچار اختلال جدی میشود.
گوشیهای رقیب با تراشههای کوالکام یا اپل معمولاً وظایف سنگین را بدون تبدیلشدن به یک گرمکننده دستی مدیریت میکنند. منتقدان معتقدند گوگل با اتکا به فرایندهای ساخت کمتوانتر برای تراشه تنسور و افزودن شتابزده قابلیتهای هوش مصنوعی مولد به سیستمعامل، نرمافزاری ساخته که از ظرفیت حرارتی سختافزار خود جلو زده است.
کیفیت پردازش تصویر و تجربه نرمافزاری پیکسل همچنان در میان نقاط قوت این خانواده قرار دارد، اما زمانی که برنامه دوربین پس از ۲۰ دقیقه مسیریابی دچار کندی میشود یا بسته میشود، این مزیتها رنگ میبازند.
امیدها به پیکسل ۱۱؛ اما با احتیاط
اکنون نگاهها به سری پیکسل ۱۱ و تراشه تنسور جی۶ دوخته شده است. گفته میشود بخش طراحی تراشه گوگل در این نسل بهجای رقابت برای دستیابی به بالاترین عملکرد خام، کاهش اندازه تراشه و بهبود بهرهوری حرارتی را در اولویت قرار داده است؛ اقدامی که میتواند مستقیماً به مسئله داغشدن و نرخ بازگشت محصول پاسخ دهد.
اگر گوگل بتواند بالاخره مدیریت حرارت را بهبود دهد و کاربران پرداختکننده را از نقش آزمایشگر نسخههای ناپخته خارج کند، پیکسل ۱۱ شاید بتواند به وعده یک پرچمدار واقعی نزدیک شود. با این حال، عملکرد این گوشی در استفاده واقعی باید در بررسیهای کامل مشخص شود.
اعتبار سختافزاری با ثبات و قابلیت اتکا ساخته میشود، نه صرفاً با نوآوریهای تازه. تا زمانی که گوگل بهرهوری حرارتی، معماری خنککننده و پایداری تراشه را بر عرضه شتابزده قابلیتهای هوش مصنوعی بهینهنشده ترجیح ندهد، خرید پیکسل در زمان عرضه همچنان یک ریسک خواهد بود. کاربران گوشیای نمیخواهند که برای تمامکردن یک تماس تلفنی به نسیم خنک نیاز داشته باشد؛ آنها فقط یک پرچمدار میخواهند که درست کار کند.